دانشگاه شاهد

گياه شناسي

اواكادو از درختان نيم گرمسيري است كه هميشه سبز است . به لحاظ آب و هوائي و اقليمي نظير  مركبات ميباشد .

بطور كلي جائيكه ليمو پروروش مييابد براي اواكادو نيز مناسب است . وزن ميوه آن بين 200 تا 600 گرم است كه بشكل گرد يا بشكل گلابي است ،  در بين افراد آنرا گلابي امريكايي مينامند . ميوه ان از روشن تا سبز تيره ديده ميشود . بين 7 تا 25 درصد چربي دارد .

اواكادو در اصل يك ميوه تازه براي سالاد محسوب ميشود . در صنايع نيز از ان استفاده ميشود . بعلت وجود چربي بالا داراي اسيدهاي چرب اشباع نشده بوده كه در تنظيم كلسترول خون نقش دارد . از طرفي داراي عناصري نظير اهن ،  كلسيم و ويتامين و پروتئين در حد 1 تا 2 درصد ميباشد .

محدوديت عمده براي باغداران سرماي زمستانه ميباشد كه براي تاسيس باغ اواكادو بايستي سعي شود با شناخت از منطقه و احياناً در شيبهاي جنوبي احداث گردد . از طرفي در زمان گلدهي و بستن ميوه ، تغييرات سرما و گرماي اني و همچنين رطوبت نسبي پائين مانع تلقيح گلها ميشود و در باردهي تاثير دارد . بطوريكه اگر درجه حرارت بالاي 30 درجه و رطوبت نسبي پائين تر از 50 درصد باشد  سبب ريزش شديد ميوه ميشود . چنانچه بادشكن در اطراف باغ نباشد درصورت وزش بادهاي شديد باعث ريزش ميوه ميشود . بهترين خاك براي اواكادو خاكهاي عميق رسوبي و سبك ميباشد . درخت اواكادو خاكهاي اسيديته و عمدتاً خنثي و يا كمي اسيدي را دوست دارد .

 انتخاب واريته :

 براي گرده افشاني و تلقيح گلها ، حتماً وجود واريته هاي مختلف در باغ ضررويست . در انتخاب واريته ها حتماً وضعيت اقليمي را بايستي مورد توجه قرار داد زيرا بعضي از واريته ها در مقابل سرما خيلي حساس ميباشند . از طرفي محل احداث باغ و زمان برداشت ميوه ، بايد متناسب با نزديكي بازار فروش باشد .

واريته موجود عبارتند از Hass و Fuerte ،  Becon ، Zutano ميباشند براي اطلاع بيشتر از خصوصيات واريته ها به سازمان جهاد كشاورزي مراجعه شود .

 كاشت درخت اواكادو :  قبل از هر چيز براي شناخت خاك نياز به اناليز خاك و اب ابياري دارد . فاصله كاشت به واريته و خاك بستگي داشته ، بطوريكه واريته هاي Fuerte ، Hass  7×7 و واريت با    Becon     با فاصله  6 ×6 متر ميتوان كاشت .

 زمان كاشت :

 زمان كاشت پس از اتمام سرما ، اواخر زمستان و يا اوايل بهار خواهد بود . در صورت گرم شدن هوا شانس رشد نهال كمتر خواهد بود .  براي غرس نهال چاله هايي به ابعاد حداقل 60×60 حفر و خاك روئي همراه با كود حيواني سوخته را در چاله ريخته و نهال را از كيسه پلاستيك خارج نموده و ريشه هاي پيچ خورده را آزاد كرده و بدون اينكه خاكها از ريشه جدا شود داخل چاله قرار مي دهيم و 5-3 سانتيمتر بالاتر از سطح خاك مي كاريم . بعد از كاشت بمقدار كافي اب پاي نهال مي ريزيم و نهال را براي جلوگيري از سوزش سرما در زمستان و خشكي در تابستان آنرا با وسيله اي مي پوشانيم .

مراقبتهاي بعد از غرس نهال :

 با استفاده از نتايج تجزيه خاك و مصرف كودهاي اصلي اعم از ماكرو و ميكرو المنتها در زمان احداث باغ     ( در اين مورد ميتوانيد از ازمايشگاه خاكشناسي ساري كمك بگيريد . ) كودهاي مورد نياز همراه با كود حيواني مصرف خواهد شد . لذا با توجه به رشد و گسترش ريشه و شاخه ها لازم است براي مدت سه سال فرمول كودي را با توجه به (نوع ، ميزان ، زمان مصرف ) به واريته هاي كاشته شده از ازمايشگاه خاكشناسي ساري دريافت نماييد .

و پس از چهار سال با اناليز برگ و يا خاك مدت سه سال اتي مصرف كودها فرموله در اختيار باغداران محترم قرار گيرد .

 ابياري :

 مصرف اب با استفاده از نهر بصورت ثقلي و يا تحت فشار با در نظر داشتن بافت خاك و اقليم و وضعيت بارش هر 10-7 روز يكبار ابياري شوند . اين عمل را تا باردهي درخت ادامه مي دهيم . سپس برنامه ابياري ، ميزان و فاصله ابياري تغيير خواهد كرد .

 هرس :

 سال اول نهال را تا ارتفاع 70 تا 75 سانتيمتري از انتهاي ان قطع مي كنيم و با اين عمل شاخه ها و جوانه هاي زيادي در انتهاي ساقه رشد مينمايد كه با استفاده از فواصل شاخه ها---- هم تعداد 4-3 شاخه بطول 15-10 سانتيمتر را نگهداري و بقيه را حذف ميكنيم . با اين روش اسكلت درخت را در اينده ميسازيم . براي درختان بارده سعي ميكنيم جهت جلوگيري از سال زدگي و تسهيل براي برداشت ميوه شاخه هاي خشكيده را هرس نموده و محل را با چسب محصول پوشش دهيم . بهترين موقع هرس اواسط زمستان است . واريته Hass و Fuerte كه در مقابل سرما حساس هستند در سالهاي اول بايد از آنها حفاظت نمود . گلهائيكه در سالهاي اول توليد ميشود بايد كنده شوند . هرس گل و انهائيكه سال اوري و نياوري دارند حتما هرس ميوه صورت گيرد . براي هرس ميوه هائيكه قطر انها به 5/2 سانتيمتر رسيده باشد با دست كنده خواهند شد .

اواكادو در سنين 4-3 سالگي به ميوه مي نشيند و در سالهاي 10 تا 12 سالگي به توليد حداكثر ميرسند . هر درخت با توجه به واريته و رسيدگي كه مي شوند 600 تا 1500 كيلوگرم ميوه ميدهند .

 برداشت :

ميوه اواكادو را بمحض چيدن نمي خورند . ميوه بعد از برداشت ، نرم شدن و رسيدن قابل خوردن است . زمان رسيدن را ظاهر ميوه تعيين مينمايد . رنگ ميوه به بنفش تيره تغيير رنگ ميدهد و يا از سبز به رنگ خاك متمايل شده و از براقي پوست ميوه ، كاسته  خواهد شد . ميوه مدت مديدي ميتواند بر روي درخت بماند . ولي نرم شدن ميوه موقعي است كه پس از چيدن از درخت اتفاق مي افتد . چيدن ميوه بدون زدگي و خراش در كارتن هاي يك رديفه و استانداردي نگهداري و حمل ميشوند .

 نگهداري :

 ميوه اواكادو در 21 درجه بمدت 6 تا 12 روز نرم ميشود و در 5 درجه بمدت 30 تا 40 روز نرم خواهد شد . درجه حرارت براي نگهداري ميوه ها 4 تا 7 درجه است و در درجات پايين تر ميوه ها لطمه خواهند خورد و رطوبت نسبي براي اينگونه انبارهاي نگهداري بين 85 تا 90 درصد ميباشد .

 افات و بيماريها :

 يكي از بيماريهاي عمده اواكادو پوسيدگي ريشه است .( Phytophthhora Cinnamoni Rand )

براي پيشگيري اين بيماري از احداث باغ در اراضي ابگير پرهيز نمود . از افات عمده مگس مديترانه اي ، تريپس ،

 ارزش غذايي اواكادو